Разгледување на категоријата

Концепција

Инспирација Концепција

ПРИКАЗНИ ЗА МАЈЧИНСТВОТО: Свои приказни си замислуваме

Кога единството од блаженството се претвора во множество, мајчинството стапува во семејството. Кај секоја мајка расте стравот како што расте мевот, се додека не го почувствува во својата прегратка благословот. Во првиот поглед на стиснатите тупаници во самоодбрана, целата беспомошност и милост на овој свет е собрана. Еуфоријата од првите денови прераснува во лудорија, а оние што не се изморија бабите и дедовците ги одморија. Многу расположенија ми се сменија со новите задолженија, но сета огромна љубов и трпение на светов се соединија. Од сите тие бескрајни прекрасни насмевки – секојдневни лотариски добивки, од сите тие крокодилски солзи – кратки нервози. Не можам да кажам многу како мајка во овие три години, бидејќи само ги ставам темелите на моите тврдини. Сепак, за мајчинството кога размислуваме, сите свои приказни си замислуваме.

Даниела Ѓорѓоноска

Концепција

ПРИКАЗНИ ЗА МАЈЧИНСТВОТО: To-do листа

03 април. Рано утро. Ѕвони алармот. Ух, пак ќе доцнам…веќе е 06:50. Станувам. Се спремам да го започнам денот. Вообичаена рутина. Се движам по дома. Тоалет- спална, спална- детска, детска- дневна, алиштата не ми се испружени. Врати се во тоалетот. Испразни ја машината за алишта. Тоалет- тераса. Собери ги алиштата од вчера, веќе се суви. Ги простирам новите. Малиот син ноќеска не спиеше добро. Поврати на креветот. Повторно во спална. Тивко, на прсти. Децата спијат, да не ги будам. Нека спијат, имаат уште 10 минути. Собери ја постелнината од креветчето. Тој не е таму, го префрлив ноќеска, во којзнае кое полубунило, додека плачеше, повраќаше и ми ја кубеше косата истовремено. Ги оставам чаршафите во пералната. Пак е полна корпата. Магичен круг, нема крај. Се враќам кај децата. Време е за во градинка. Спијат. Ок. Ќе го однесам малиот завиткан во ќебенце, во количка. Големиот нека спие, нека се одмори. Ќе купи уште 15 минути. Го префрлам малиот во количката, одоздола жолтото меко ќебе. Не се буди. Го замотувам. Ранчето, излегуваме. Набрзина, можеби е ладно надвор, но без јакна. Не ми треба, ќе ми одземе дополнително време. Брзам. Малиот спие. Не се буди, добро е. Нека поспие мајкиниот, нека се одмори. Ноќеска не спиевме. Ниту тој, ниту јас. Јас морам да го почнам денот, тој не. Нека се одмори, животот е пред него. Стигнуваме во градинка. Еден татко ми помага да ја качам количката до врата на занималната, горе е на првиот спрат. Го предавам малиот на воспитувачката. Не се буди, добро е. Трчам понатаму. Брзам по скалите, ја поздравувам воспитувачката на поголемиот син. Ќе дојде денес? Да, секако. Еве брзам дома да го спремам, па го носам. Брзам по патот назад, скоро трчам. Ја веднам главата, се погледнувам. Дотерана деловно, на нозете спортски адидас патики. Ок, смешно е, ама со нив побрзо трчам. Стигнувам дома, големиот веќе е буден (претходно му шепнав – имаш уште неколку минути сон!). Го облекувам, излегуваме. Овојпат со штиклите на нозе. Го стартувам автомобилот. Тргнавме… стигнуваме. На врата – убав ден да имаш сине! Не ме слушна, си влезе кај другарите во занимална. Ок, назад во кола и брзам. Веќе е 8 часот. Повторно ќе доцнам на работа, морам да застанам кај мојата докторка, нема друг термин.

Продолжи со читање

Концепција

Приказни за мајчинството: царски рез

Родив прекрасна здрава девојка на 26ти септември 2017 во 5 часот и 23 минути. И го дадовме името Макоа што значи бестрашен воин.

На денот на закажаниот царски рез се чувствував смирено. Денот претходно ми кажаа дека ќе мора да се породам со царски рез заради компликации. Ме обзеде чувство на тага. Ментално и физички се подготвував 9 месеци да се породам вагинално и наеднаш таа варијанта исчезна. Знаев дека вагиналното породување ќе биде болно, но на некој чуден начин сакав да го доживеам тоа искуство..да поминам низ него..да го почувствувам. Се чувствував смирено следниот ден како што размислував за средбата со моето бебе.

Продолжи со читање