Инспирација

ФОТОКОЛАЖ Бр.1

Овој колаж му го посветуваме на Владета Јеротиќ.

Во продолжение ќе пронајдете некои од неговите размислувања за децата, родителите, љубовта, личноста…

„Детето до крајот на третата година е впивачки ум, како сунѓер е. Колку е само потребно тогаш таткото и мајката да го сакаат најмногу! И така до 5 години, па потоа и нека има мали конфликти, но во првите три до пет години,  заради детето а и заради себе, детето треба да ја види, да ја впива љубовта на својот татко и мајка. Скриптата ќе остане, а потоа децата во својот брак ќе бараат да го доживеат она што го доживеале во првите три до пет години: и добро и лошо. Генетика, пренатално доба и првите три години на животот!”

„Треба да може да се дозволи детето да се одвои, уште повеќе, да сака да се одвои и еден ден да си оди. Чувството на самоконтрола без губење на самопочитувањето според Ериксон е онтогенетски извор на чувството на слободна волја”.

„Луѓето најмногу очекуваат нешто од другите, детето од родителите, потоа родителите од детето, но тоа не би требало да е така, бидејќи сите ние треба да работиме на себе и тоа без прекин.”

 

„На природната тежа на љубовта и се потребни поволни услови за развој. Затоа што да се сака друг човек значи и да се разбира, а секако и да му се простува.

До душа, не е лесно да се сака човек онаков каков што е, но само ако сме во состојба не само да го прифаќаме туку и да го засакаме баш таков каков што е, ќе го поттикнеме да стане таков каков што може да биде. ”

 

 

„Детето нема никаков друг критериум за сопствената вредност освен преку признанието кое го добива од својата најблиска околина. Да не заборавиме притоа на тврдењето на Адлер дека секое дете не само што ја чувствува својата инфериорност, туку тоа самото и е инфериорно во однос на светот на возрасните околу него.

Не е ни важно дали е некое дете физички недоразвиено, бидејќи сме имале примери кога ваквите деца и подоцна созреаните возрасни луѓе, со правилно одгледување во кое на детето му е пружен материјал за самопотврдување и признавање на неговата личност, воопшто не патат од никакви чувства на инфериорност.

Напротив, голем број деца надарени како со интелегенција така и со физички изглед заради погрешното одгледување прилично многу патат од недостаток на самодоверба, плашливост и срамежливост.”

 

„Среќна љубовна заедница е онаа во која се одвива заеднички развоен процес.”

You Might Also Like

Нема коментари

    Коментирај