Browsing Tag

патување

Баланс мама Концепт мама

ИЗВАДОК ОД КНИГАТА „КОНЦЕПТ МАМА“ : БАНГКОК

Знаете, „Концепт мама” не е „обична книга за мајки” 😉 Таа ме однесе на патување, а јас се надевам дека ќе можам да ве земам со себе.

Пред скоро време имав прилика повторно да го посетам Бангкок. Уште еднаш ми се потврди дека од таму сѐ уште можам да црпам нова инспирација од градот, луѓето кои ги познавам. Во ова неделно попладне тоа ме инспирираше да споделам со вас еден извадок од „Концепт мама”.

Во Бангкок живеев вкрстувајќи ги моите три љубови: истражувањето на градот како феномен, предавањето на факултет и усовршувањето во урбаното проектирање. Мојата љубена професионална трилогија. Од друга страна, Бангкок како контекст бараше од мене да го испразнам умот од многу претходни сознанија и да бидам отворена за ново созревање. На почетокот, често бев изненадена и збунета од однесувањето на моите тајландски студенти и од различноста во животниот стил наспроти она на што бев навикната. Наутро ќе ме пречекаше мотоцикл-таксито, во далечина се слушаше ѕвончето од човекот што продаваше топка сладолед од ванила во земичка, лимонадата ќе ја добиев во кесичка со цевка и ќе вкусев лимон со сол (за надополнување на изгубените електролити од континуираното потење), во поштата ми стигнала виза-картичката со ликот на Хелоу Кити (да, сериозно!), забележував огромни панделки на стеблата, дрвја прогласени за свети, обвиткани со ткаенина во боите на виножитото. Во допир со тајландската реалност останував вџашена од некои за нив сосем секојдневни ритуали. По одредено време, сакајќи за себе да понесам што повеќе позитивно искуство од тој контекст, решив дека многу подобро би било да ја заменам раздразнетоста со повеќе истражување на шармантно-збунувачките животни стилови на Тајланѓанците.

Продолжи со читање

Инспирација

ПРИКАЗНИ ЗА МАЈЧИНСТВОТО: Рефлексија

Минатата есен ја посетив историската плажа https://www.mossbeachdistillery.com/ со мојот сопруг и ќерка. Местото е познато по ресторанот кој има неверојатни погледи на карпите и Пацификот, како и за „Сината дама” – локалниот дух за кој се верува дека живее во ресторанот веќе 70 години.

Денот беше студен. Маглата беше густа и се прелеваше во брановите кои исчезнуваа на брегот. Инспирирани од нашиот семеен дух за Денот на вештерките, одлучивме дека е вистинското место за нашиот ручек, можеби дури и место кое ќе ни стане традиција (за денот на вештерките).

Последниот пат кога бевме тука беше кратко откако се роди нашата ќерка. Сакавме да поминеме време возејќи се покрај брегот и да одиме некаде каде не сме биле претходно. Ресторанот имаше надворешен двор и нудеше бескраен поглед на океанот.

Бевме толку горди да ја имаме неа тој ден, да седиме надвор и да уживаме во студеното пиво и мезе.

Овојпат нашата ќерка имаше 4 години. Неверојатно е колку брзо помина времето од нашата претходна посета.

Како што ручавме и се обидувавме да го поминеме целиот ритуал на хранење со воспоставување манири како „Компирчињата одат во твојата уста, не се палици за тапани”, „Масата не е место за танцување” и „Те молам не зјапај во луѓето позади нас”, еден пар со своето новороденче седна во нашата близина. Сега ние бевме тие кои зјапаа, се смееа и се потсетуваа кога нашето дете беше на таа возраст.

Наеднаш сѐ се затвори во круг и плажата волшебно се претвори во временска машина.

Често како родители не сфаќаме колку далеку сме отишле. Не си даваме време да направиме рефлексија на станиците кои сме ги изминале и сме станале поискусни во родителството од пред 4 години.

Се погледнавме и се насмевнавме со мојот сопруг онака како што не сме направиле долго време. Многу далеку изодевме заедно. Сега ја имаме оваа малечка девојка која повеќе ни личи на тинејџер отколку на новороденче.

Ова не значи дека родителството наеднаш станува полесно на 4 години. Како што го пишувам ова имам чудно чувство дека на нашиот француски булдог му е дадена половина од вечерата на мојата ќерка. Размислувам два пати кога ќе ми каже „Сега сум сита”, зошто за 20 минути истото може да се шретвори во „Гладна сум”. Родителството е  секако патување, не трка и затоа следниот пат кога ќе се чувствувате како да не сте родителот којшто сакате да бидете, застанете за еден момент и рефлектирајте ги малите победи кои сте ги направиле по патот.

А, која е впрочем Вашата последна мала победа?

Кортни Вард

Својата приказна за мајчинството пратете ни ја на следниов линк:

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSdl8lZhr9-RozXX3hzPjBRch1VRXiRKb0OZHH17qI_RTYeKvA/viewform

Концепција – конкурс за приказна