Browsing Tag

семејна поддршка

Експерти и совети

When the going gets tough: ИНТЕРВЈУ СО Ивана Хаџиванова

Фотографија: Бојан Стоилковски

Со м-р Ивана Хаџиванова од „НЕОКОРТЕКС’’ Центар за Психотерапија, Психодијагностика, Тренинг и Едукација разговаравме за сите оние недоволно често поставувани прашања. Нејзините искрени и отворени одговори на некои од најсензитивните процеси во бременоста и породувањето се продолжеток на тоа кое го претставува таа – вашата десна рака when the going gets tough и како да се справите понатаму со тоа.

Како да изградиме личен став од надворешните приказни, информации и искуства за време на бременоста и раѓањето?

Добрата информираност е апсолутно корисна, особено кога станува збор за посебната психо-физичка состојба – бременоста. Taa си носи свои специфики, кои жената секако треба да ги знае. Но, како и за секоја работа, треба да бидеме критични во однос на надворешни приказни, искуства и слично. Секоја личност е уникатна единка со своја позадина и индивидуалност, што значи дека дел од тие приказни и искуства за голем дел од жените нема да важат, а некогаш знаат и да предизвикаат страв, односно да го зголемат веќе постоечкиот. Значи, препорачувам селективност и внимателна обработка на информациите, читање на кредибилни интернет извори и секако прв извор на информација и консултација да биде професионалец во областа -доктор и други стручни лица, кои одблиску ќе го следат случајот и бременоста. Секој е случај за себе, сите имаме уникатна структура на личност и свои физички особености и здравје. Често се случува едно искуство повеќе личности да го доживеат и да се справат со него на сосема различен начин. Секој со своите капацитети, предиспозиции и избори. Мојот совет во однос на ова е: да се задржат здравите его граници и да не се „лепи на срце“ сѐ што ќе се слушне, да се задржи позитивната мисла и грижата за себе.

Продолжи со читање

Инспирација

ФОТОКОЛАЖ Бр.1

Овој колаж му го посветуваме на Владета Јеротиќ.

Во продолжение ќе пронајдете некои од неговите размислувања за децата, родителите, љубовта, личноста…

„Детето до крајот на третата година е впивачки ум, како сунѓер е. Колку е само потребно тогаш таткото и мајката да го сакаат најмногу! И така до 5 години, па потоа и нека има мали конфликти, но во првите три до пет години,  заради детето а и заради себе, детето треба да ја види, да ја впива љубовта на својот татко и мајка. Скриптата ќе остане, а потоа децата во својот брак ќе бараат да го доживеат она што го доживеале во првите три до пет години: и добро и лошо. Генетика, пренатално доба и првите три години на животот!”

„Треба да може да се дозволи детето да се одвои, уште повеќе, да сака да се одвои и еден ден да си оди. Чувството на самоконтрола без губење на самопочитувањето според Ериксон е онтогенетски извор на чувството на слободна волја”.

„Луѓето најмногу очекуваат нешто од другите, детето од родителите, потоа родителите од детето, но тоа не би требало да е така, бидејќи сите ние треба да работиме на себе и тоа без прекин.”

 

„На природната тежа на љубовта и се потребни поволни услови за развој. Затоа што да се сака друг човек значи и да се разбира, а секако и да му се простува.

До душа, не е лесно да се сака човек онаков каков што е, но само ако сме во состојба не само да го прифаќаме туку и да го засакаме баш таков каков што е, ќе го поттикнеме да стане таков каков што може да биде. ”

 

 

„Детето нема никаков друг критериум за сопствената вредност освен преку признанието кое го добива од својата најблиска околина. Да не заборавиме притоа на тврдењето на Адлер дека секое дете не само што ја чувствува својата инфериорност, туку тоа самото и е инфериорно во однос на светот на возрасните околу него.

Не е ни важно дали е некое дете физички недоразвиено, бидејќи сме имале примери кога ваквите деца и подоцна созреаните возрасни луѓе, со правилно одгледување во кое на детето му е пружен материјал за самопотврдување и признавање на неговата личност, воопшто не патат од никакви чувства на инфериорност.

Напротив, голем број деца надарени како со интелегенција така и со физички изглед заради погрешното одгледување прилично многу патат од недостаток на самодоверба, плашливост и срамежливост.”

 

„Среќна љубовна заедница е онаа во која се одвива заеднички развоен процес.”

Експерти и совети

Индивидуализирана поддршка – градење на концептот на „доволно добри родители”: интервју со Д-р Денис Ал Кхалили

Д-р Денис Ал Кхалили е специјалист во областа на педијатријата и неонатологијата, искусен во реанимација на новороденчиња, грижа за навремено и предвремено родени бебиња, консултант за доење, експерт за исхрана и развој на бебињата и децата. Основачот и претседател на невладината организација „Лулка“ веќе со години е вистинска помош и поддршка во развитокот на образованието за здравјето на бремените жени и родителите. Тој е доктор во права смисла на зборот, истовремено и преку својата пракса и преку своето социјално-општествено влијание, несебично ги споделува своите знаења и влијае на разбивањето и надминувањето на стереотипите и митовите околу бременоста, породувањето и постпородилниот период.

Продолжи со читање